naar de Startpagina van Bolsterturfs natuur
naar de hoofdpagina van Bolsterturfs natuur
naar Recent van Bolsterturfnaar Stoekennaar Stoekiesnaar Landschapnaar Jachtnaar Bosboeven
naar Schoorsveldnaar Fotoshownaar Videonaar Bolsterturfs Facebooknaar Bolsterturfs Twitternaar Gedichtennaar Over (bolster)turf en Bolsterturf

Jacht en jagen

Jachtbouwsels, jachtauto's en jagers

Leenderheide en Leenderbossen 'dappere' zwijnendoodschieter op zijn hoogzit
Drietal ik denk slecht ter been jagers rijdt in de mooie meiavond heel langzaamaan urenlang over bospaden. Foto 1 van 2 Drietal ik denk slecht ter been jagers rijdt in de mooie meiavond heel langzaamaan urenlang over bospaden. Foto 2 van 2
Reebokken- en vossenplezierjagers in Sterksels kantjesjagersland, gemeente Heeze-Leende Reebokkenplezierjager van Stichting Brabants Landschap, in de Herbertusbossen te Heeze jagers schieten een reebok vanuit de auto dood. Foto 1 van 2 jagers schieten een reebok vanuit de auto dood. Foto 2 van 2 Plezierjager in jachthut bij in boskant voederplek voor reeën en wilde zwijnen, Maarheeze nabij De Rummeling Jager die grauwe gans doodschoot en niet opraapte, er vandoor ging, in zijn auto
Deze jager kwam, met meer jagers, per auto, jaagt hier in boskant bij huizen en chalets op konijnen Doodschietjagers in Oudejaarsmorgen 2015 in de Lange Bleek van Stichting Brabants Landschap Reebokkenplezierjager van Stichting Brabants Landschap, in de Herbertusbossen te Heeze Waar in een kantjesjagersjacht nauwelijks tot geen wild een doodschietster op hoogzit bij maïsvoederakkertje jager op quad bij zijn hoogzit, kijkend naar het reebokje dat hij paar dagen later in donkeravond ziek zal schieten Dikke jager staat op post in Sterkselse kantjesjagersjacht
Reebokkenplezierjager in Het Sang, broekbosgebiedje van Staatsbosbeheer tussen Lierop en Mierlo In mooie en stille weekendzomeravond een jager met buks op hoogzit en een moeder reegeit, haar kalfjes net buiten beeld, onder de hoogzit Vossenplezierjager in boskant van Staatsbosbeheer Boswachterij De Pan te Sterksel Reebokken-, vossen- en zwijnenplezierjager zowat op de dijk van waterbekken De Rummeling te Maarheeze Waar in Het Broek nergens reebronst in warme zomeravond, kwam een jager zijn hoogzit uit, loopt met z'n buks door wei jager in jachthut wacht in Maarheeze op een reebokje
Waar in het waterbekken van De Rummeling geen wild te zien verlaat een jager zijn hoogzit Jager aanwezig in jachthut onder kastanjeboom. Grensgebied Sterksel en Maarheeze Doodschietjager met bril en met grote waffel en met kogelbuks en met mobiele hoogzit (2) jagers parkeren auto in waterbekken De Rummeling bij hoogzit en lopen naar maar 50m verderop jachthut In jachtveld in lenteavond jagers met buks uit auto gestapt, eindje nog te voet naar hoogzit toe lopend Een Stichting Brabants Landschap jager met op zijn muts een rood schietschijfje
In Staatsbosbeheer De Pan jachthut gevuld met sluipschutters die een vos doodschoten (1c) Hobbyjager wachtend op kapot te schieten vos, reebok of wild zwiijn, in de De Rummeling te Maarheeze (1) Kennelijk uitgezette fazant, gif waaierende boer, plezierjagers en reegeit (4)Hobbyjager wachtend op kapot te schieten vos, reebok of wild zwiijn, in de De Rummeling te Maarheeze (2) Hobbyjager tevens kantjesjager in één van zijn jachthutten (3) jager van groepje fretteerjagers in boskant van De Lange Bleek van Stichting Brabants Landschap
In sombere en donkere regenavond rijden doodschietjagers over bospaden Hoogzit van hobbyjager tevens kantjesjager (7) Lustjager met buks in langzaam rijdende auto

Liever dan een jager met buks of geweer kom ik een wild zwijn, hert, ree, vos, haas, fazant, patrijs of konijn tegen. Toch zeiden me meerdere jagers, in overduidelijke taal, niet in deze website te willen worden afgebeeld. Daarom ben ik, mede met het oog op advocaten en de rechter, terughoudend met het plaatsen van foto's waarop herkenbaar een jager in beeld is.

2005 - 2017

Reeën koppie aan koppie

Zwijnenschutter viel uit hoogzit en bezeerde zich

Knipsel hoogzit
Foto: Michael Migos (door Bolsterturf verkleind en bewerkt)

Zowel tamme zwijnen als wilde zwijnen hebben het bar slecht in Nederland: tamme zwijnen worden in de vee-industrie veelvuldig mishandeld, waarna geslacht; wilde zwijnen worden alsof ze misdadigers zijn vervolgd, ziekgeschoten (jagerstaal voor gewondgeschoten) en doodgeschoten.

Boeren kunnen akkers en weiden omrasteren. Laag bij de grond schrikdraadjes voldoen. Waar omrastering aangebracht, hoeven er geen wilde zwijnen te worden ziekgeschoten en doodgeschoten, dit in ons uitermate dierONvriendelijk Nederland.

Ik vraag me af hoeveel wild alleen dit jaar al in Nederland vanaf of vanuit een jachtbouwsel werd ziekgeschoten en doodgeschoten.
Een ziekgeschoten dier ontkomt vaak, om langzaamaan een ellendige dood te sterven.

En dan jammert heel de jagerswereld moord en brand als 'ns een met buks gewapende jager van 'n hoogzit viel en zich bezeerde.

Als hoogzitten worden omgeduwd, acht ik dat geen ramp. Veel groter ramp is 't als jagers - àlle jacht is hobbyjacht, plezierjacht, lustjacht - met al hun jachthulpmiddelen: onder meer geweer, buks, veldkijker, richtkijker, nachtkijker, kunstlicht, jachtauto, hoogzit en jachthut onder 't mom van beheerjacht weerloze dieren neerknallen. Het zodanig beschadigen, zodanig onklaar maken van een jachtbouwsel dat een jager, of iemand anders die zo'n ding beklimt, er gewond of dood bij kan komen, keur ik echter af, is een slechte daad van verzet.
Evenals 't heel onnodig gewond- en doodmaken van weerloze dieren, behoort 't heel onnodig gewond- en doodmaken van jagers NOT DONE te zijn. Daarom, ik citeer uit social media website, daarin oprechter nieuws dan het nieuws van NPO en NOS: "Bescherm jagers, lever geen half werk, zaag gewoon die hele fucking hoogzit om."

woensdag 16 augustus 2017

Reeën koppie aan koppie

Opgehangen paardenkop,
walgelijk iets in bos van Natuurbeschermer van het jaar

Albertlaan 6, 6029 PN Sterksel, GPS 51 21 32.3 N 5 36 54.7 O

In De Lange Bleek opgehangen varkenskop 1
In De Lange Bleek opgehangen varkenskop 2 In De Lange Bleek opgehangen varkenskop 4 In De Lange Bleek opgehangen varkenskop 5 In De Lange Bleek opgehangen varkenskop 9 In De Lange Bleek opgehangen varkenskop 11 In De Lange Bleek opgehangen varkenskop 13
In De Lange Bleek opgehangen varkenskop 16 In De Lange Bleek opgehangen varkenskop 16 In De Lange Bleek opgehangen varkenskop 18 In De Lange Bleek opgehangen varkenskop 19 In De Lange Bleek opgehangen varkenskop 24 In De Lange Bleek opgehangen varkenskop 27
In De Lange Bleek opgehangen varkenskop 28 In De Lange Bleek opgehangen varkenskop 29 In De Lange Bleek opgehangen varkenskop 31 In De Lange Bleek opgehangen varkenskop 32 In De Lange Bleek geen opgehangen varkenskop meer Halve autoband in De Lange Bleek te Sterksel

Met Heidepol en Fox Erpel liep ik over pad door reepje Lange Bleek-bos. Ineens trakteerde het zomerwindje ons op een vieze walg, een stank van verrotting en ontbinding. Het bos in spiedend, richting deze walg, verschoten Heidepol en ik flink, verschoten we van wat daar in een boom hing.
Gespannen tuurden zij en ik naar wat daar hing, deels door takken, naalden, bladeren, boomstam en boomstammetjes voor onze ogen verborgen.
Eerst dachten we "Daar hangt een kind!" Minuut daarna bleek het 'maar' te gaan om - meenden wij - een fors grote *varkenskop, kop vol maden en vliegen, kop aan dikke boomtak vastgeknoopt met boerentouw.

De kop hangt meter of twintig van bospad vandaan, in loofboom, in een eens door of vanwege bosbaas bij bosbodem afgezaagde forse Amerikaanse eikenboom. De wortels van zo'n eik zijn echt wel oersterk. De eik ontsproot opnieuw, torent nu met wel vijf stammen boven het ter plaatse wrakke naaldhout.
Op maar enkele meters van de eik vandaan ligt op de bosbodem een oude mos begroeide halve autoband. Deze halve band is een door wij weten niet wie omgekieperde smalle rond-rubberen drinkschaal, ooit door jagers in dit bos gelegd om dorstig wild - fazanten - te lokken en vervolgens dood te schieten.

Wie de kop ophing in dit reepje bos van Jachtstichting Brabants Landschap, ophing tussen Albertlaan en Vlaamseweg in het dorp Sterksel? Heidepol en ik weten het niet. En ook Fox Erpel weet het niet. Erpel weet wel dat vossen de opgehangen kop - waar ze niet bij kunnen - bezoeken. Dat hij dit weet zie ik aan zijn gedrag, als hij omgeving kop met neus aan de grond fanatiek rondspeurt.
Alleen de ophanger-vossenjager weet waarom hij de kop ophing?
In onmiddellijke omgeving van de kop zijn vossenholen. In één van deze holen werden van 't voorjaar vossenwelpjes geboren.

Een moeder moervos
Jonge vossen 1 Jonge vossen 5
Vosdrolletjes 4
Jonge vossen 2 Jonge vossen 3 Pijp van vossenhol Jonge vossen 4 Jonge vossen 6 Vosdrolletjes 3

Vossen krijgen net als honden graag geur van rottend vlees in de neus. Ze hebben in natuur- en cultuurterrein waar door boeren, natuurwanbeheerders en doodschietjagers onder meer het laatste haas, het laatste patrijs en de laatste fazant werden uitgeroeid altijd grote honger. In zulk wildarm terrein kunnen vossen alleen nog maar aas, insecten, wormen, slakken, muizen, bessen en de paar nog over konijnen eten.

Moet in de zeer wildarme Lange Bleek nu met geweer of buks ook de laatste vos worden opgeruimd door een met koppen ventende doodschietjager van Stichting Brabants Landschap?

*Veertien dagen na het door Heidepol en mij ontdekken van de kop, meldde men aan ons dat het hier niet gaat om een varkenskop, wel om een paardenkop.

zondagmiddag 21 augustus 2016

Reeën koppie aan koppie

1 Mei: opening van de lustjacht op reebokken...!

Lustjagers, blijf van de vaders en moeders van reekalfjes af...!

Blijf van reekalfjes en reeën af...!!

Poster met tekst van hebberige doodschietjagers,
in het trofeejachtgebiedje Herselse Heide te Lierop

Blijf van reekalfjes en reeën af...!!!

Door Bolsterturf in alinea vier aangepaste postertekst,
zo aangepast is het veel meer waarheidsgetrouwe postertekst

maandag 1 mei 2017

Reeën koppie aan koppie

Jacht met hulpmiddelen

Een inmiddels doodgeschoten plaatshert edelhert oktober 2012, en de kist van een jachthut
Jacht met hulpmiddelen (5) Jacht met hulpmiddelen (1) Jacht met hulpmiddelen (2) Jacht met hulpmiddelen (3) Jacht met hulpmiddelen (4)

Doodschietjacht met buksen.
Doodschietjacht met geweren.
Doodschietjacht vanuit jachtauto's.
Doodschietjacht bij voederplaatsen.
Doodschietjacht met behulp van honden.
Doodschietjacht vanaf verankerde hoogzitten.
Doodschietjacht met behulp van wildcamera's.
Doodschietjacht vanuit geriefelijke jachthutten.
Doodschietjacht vanaf verplaatsbare hoogzitten.
Doodschietjacht met behulp van luisterapparatuur.

Op de foto's wildcamera, voederplek en jachthut.
Wild gebruikt geen wapens of anderszins hulpmiddelen.
Het hedendaagse doodschietjagen van de mens is laffe sport.

zondag 9 oktober 2016

Reeën koppie aan koppie

Domme praat van lustjagers

In laatste septemberdag schemeravond reewild (2)
In laatste septemberdag schemeravond reewild (1) In laatste septemberdag schemeravond reewild (3) In laatste septemberdag schemeravond reewild (4) In laatste septemberdag schemeravond reewild (5)

Dik half uur fietste ik door laatste septemberavond 2016, kwam ik voorbij vijf reegeiten en drie tweelingen reekalfjes. Pas vier uur later hoorde ik in stikdonker bos een vos schreeuwen.

Dat vossen van een tweeling reekalfjes er altijd eentje opvreten: domme praat van alle wild zelf prooi willen maken lustjagers, want 'n vos is echt wel heel beducht voor de vlijmscherpe hoeven van 'n reegeit.

vrijdag 30 september 2016

Reeën koppie aan koppie

Vloek in 't veld hagelwitte broek

Ver weg een doodschietjager van Stichting Brabants Landschap op hoogzit tegen els tussen onlandweiden (2)
Ver weg een doodschietjager van Stichting Brabants Landschap op hoogzit tegen els tussen onlandweiden (3) Ver weg een doodschietjager van Stichting Brabants Landschap op hoogzit tegen els tussen onlandweiden (1)

Kijk! in juliavond tussen wildlokweiden 'n met hagelwitte broek aan Stichting Brabants Landschap reebokkenjager op mobiele hoogzit tegen els in wilgenrij. Vanaf kilometer afstand een niet te missen doelwit:'n vloek in 't veld hagelwitte broek.

Mijn mening over enkele jacht- en natuurbeheer gerelateerde zaken: je moet weerszijden van drukke verharde verkeersweg geen wildlokakkers en wildlokweiden creëren; je moet geen onlandakkers en onlandweiden met uit bioboerenschuren stront en zeik besmeuren; je moet bij wildlokakkers en wildlokweiden geen hoogzitten en jachthutten plaatsen; ben je jager en wil je ongezien zijn, ga je niet met hagelwitte broek aan op een hoogzit zitten.

dinsdag 15 juli 2014

Reeën koppie aan koppie

Van een jager en een ziekgeschoten reebokje

Door doodschietjager vanaf hoogzit ziek geschoten reebokje. 't Werd bij in de nacht nazoeken niet gevonden
Van jagers en een door hen ziekgeschoten reebokje, Sterksel, Noord-Brabant (2) Van jagers en een door hen ziekgeschoten reebokje, Sterksel, Noord-Brabant (3) Van jagers en een door hen ziekgeschoten reebokje, Sterksel, Noord-Brabant (5) Van jagers en een door hen ziekgeschoten reebokje, Sterksel, Noord-Brabant (6) Van jagers en een door hen ziekgeschoten reebokje, Sterksel, Noord-Brabant (4) Van jagers en een door hen ziekgeschoten reebokje, Sterksel, Noord-Brabant (7)

Een jager reed op legergroene quad over weiden en door onland om zijn tweepersoons houten hoogzit te gaan beklimmen. Misschien beidde hij het wel 'ns onder de zit slapende jonge reebokje, maar vergat hij domweg om buks en kogels mee naar boven te nemen. Hoe dit ook zij, toen hij weer van zijn houten troon neerdaalde, naar zijn quad liep, trad juist het bokje te voorschijn.

Zes dagen later fietste ik door bos en veld, zag en hoorde ik vier jagers. Twee van deze doodschieters zaten op een hoogzit in 'n kantjesjacht: stiekeme snipers wachtend op de ongewapende prooi ree en kat en vos.

Vier keer was er deze avond de scherpe knal van buksschot, schoten jagers de mooie zomeravond stuk: één keer knal omgeving Heezer gemeentebossen; één keer knal in het grensgebied van Someren met Sterksel, en daarna nog twee keer knal, met tussenpoos van vier minuten en ver na zonsondergang, helder en duidelijk over Sterksels kantjesjagersland. Beide laatste schoten zag ik gelost worden.

Eén van de jagers, ik hoorde en ik zag hem deze avond schieten, maakte me onlangs wijs: "... die houten hoogzit daar in Sterksel is voor andere doeleinden dan de jacht." Ach toch! U ziet hier op foto's de jokkebrok en zijn maat met buks op die houten hoogzit, duizenden muggen trotserend almaar wachtend op de ongewapende prooi ree en kat en vos.

Deze Sterkselse kantjesjacht waarin de hoogzit is 'n zeer wildarm jachtgebiedje, nog geen kilometer breed. Je vindt er nauwelijks een konijn, haas of vos. Soms toeven er paar reeën in. Het heeft wat boerenakkers en -weiden, wat ondiepe sloten, twee poeltjes en paar kleine bosjes. Het ligt ingeklemd tussen enerzijds Sterksels Lange Bleek en anderzijds de Somerense bossen omgeving Keelven.
Ieder jaar opnieuw loeren jagers in dit Sterksels kantjesjagersland bij ieder jaar opnieuw niet geoogst maïsveldje op 't beetje maar wild.

Voor de schoten van deze avond zag ik het reebokje - hier met konijn op foto - bij de hoogzit in de kantjesjacht. Na de schoten van deze avond zag ik het reebokje nooit meer. Ik zag hem voor het laatst toen er op hem geschoten werd, toen ik door nachtkijker mondingsvuur en mondingsrook uit buksloop zag komen.

Tot aan middernacht zochten beide ziekschieters in ruigte en door boerenweiden met een Duitse staande jachthond naar het door hen geraakte jonge ree. Ze vonden het beestje niet; ze laadden niets in hun auto. Een aangeschoten dier sterft veelal in stille eenzaamheid een langzame dood.

En nu richt ik me even tot alleen mijnheer Jokkebrok Jager: "Mijnheer Jokkebrok Jager, een fatsoenlijk en weidelijk jager liegt niet en schiet nooit in diepschemerdonker."

vrijdag 22 juni 2012, zonsondergang was om 22.06 uur

Reeën koppie aan koppie

De mooiste hoogzit is een platte hoogzit

De mooiste hoogzit is een platte hoogzit

De mooiste hoogzit is een platte hoogzit.

woensdag 10 mei 2017

Reeën koppie aan koppie

Zo heel gemakkelijk is jagen

Knoeperd van een hoogzit van een vossen-, reeën- en zwijnenschutter
Waar een jager het geweide en meer slachtafval van een reebok slordig in onlandwei begroef Geweide (= ingewanden) en meer restanten van een door jager doodgeschoten reebok
Doodgeschoten vosje, gevonden bij hoogzit in door Staatsbosbeheer wanbeheerd natuurgebied Geweide (= ingewanden) van een door jager doodgeschoten reebok, in droge sloot achter giertank Door de rug geschoten rikke. Ze lag in hoogzitzicht in Het Sang, grensgebied van Lierop met Mierlo

Zo heel gemakkelijk is jagen.
Het is zomer en jij zit te lezen in je tuin.
Plots is daar de knal van buksschot.

Eén of paar dagen later ben jij met je hond in bos en veld.
Jullie gaan naar daar waar jij hoorde schieten.
En dan komen jij en je hond bij sporen van jacht.

De sporen leiden naar een geweide niet meer van reebok,
Een al dan niet slordig begraven geweide.
Ook wel eens naar restjes van ander doodgeschoten dier.

zomer 2014

Reeën koppie aan koppie

Waar jagers ook de laatste vos doodmaken

Dit vind je in een jachtveld waar jagers ook de laatste vos doodmaken (1)
Dit vind je in een jachtveld waar jagers ook de laatste vos doodmaken (2) Dit vind je in een jachtveld waar jagers ook de laatste vos doodmaken (3)

Zij was een door lustjager ziekgeschoten ree.
Bij gebrek aan vossen werd ze door maden opgevreten.

zaterdag 14 juni 2014

Reeën koppie aan koppie

Wijlen een rotte wilde zwijnen

Wilde zwijnen in winterdag op grens van Leenderheide en Leenderbos
Wilde zwijnen in winterdag op grens van Leenderheide en Leenderbos Wilde zwijnen in winterdag op grens van Leenderheide en Leenderbos Wilde zwijnen in winterdag op grens van Leenderheide en Leenderbos Wilde zwijnen in winterdag op grens van Leenderheide en Leenderbos Wilde zwijnen in winterdag op grens van Leenderheide en Leenderbos Wilde zwijnen in winterdag op grens van Leenderheide en Leenderbos
Wilde zwijnen in winterdag op grens van Leenderheide en Leenderbos Wilde zwijnen in winterdag op grens van Leenderheide en Leenderbos Wilde zwijnen in winterdag op grens van Leenderheide en Leenderbos Wilde zwijnen in winterdag op grens van Leenderheide en Leenderbos Wilde zwijnen in winterdag op grens van Leenderheide en Leenderbos Wilde zwijnen in winterdag op grens van Leenderheide en Leenderbos
Wilde zwijnen in winterdag op grens van Leenderheide en Leenderbos Wilde zwijnen in winterdag op grens van Leenderheide en Leenderbos Wilde zwijnen in winterdag op grens van Leenderheide en Leenderbos Wilde zwijnen in winterdag op grens van Leenderheide en Leenderbos Wilde zwijnen in winterdag op grens van Leenderheide en Leenderbos Wilde zwijnen in winterdag op grens van Leenderheide en Leenderbos
Wilde zwijnen in winterdag op grens van Leenderheide en Leenderbos Wilde zwijnen in winterdag op grens van Leenderheide en Leenderbos Wilde zwijnen in winterdag op grens van Leenderheide en Leenderbos Wilde zwijnen in winterdag op grens van Leenderheide en Leenderbos Wilde zwijnen in winterdag op grens van Leenderheide en Leenderbos Wilde zwijnen in winterdag op grens van Leenderheide en Leenderbos

Leende. Ik zette een rotte van negen wilde zwijnen op foto. Paar weken later is heel de rotte zwijnen doodgeschoten, is er nergens meer een zwijn te vinden, in vierkante kilometers Leenderbos en Leenderheide en verre omgeving zelfs geen hoefafdruk van zwijn meer te vinden.

25 november 2008

Reeën koppie aan koppie

De dood van een reebok

Reegeit, smalree en reebok op maïsakker, paar seconden voordat de bok wordt doodgeschoten jager sleept door hem bij Providentia in Sterksel doodgeschoten reebok aan zijn gewei over maïsakker

Terwijl mijn notebook een video van een drachtige moeder rikke en haar smalree overzet naar on line website, ga ik tegen half negen in mooie schemeravond op zoek naar haas, das, bunzing, ree en vos. Daartoe fiets ik ook over de gras- en zandpaden tussen Sterksels Huize Providentia en de verharde weg Turfven. Aan de noord- en westkant van Providentia weet ik hier De Lange Bleek. Naar het zuiden toe, aan de andere kant van deze weg Turfven, begint voorbij boerenland het hoogzitten- en jachthuttenrijk Boswachterij De Pan van Staatsbosbeheer.

Langzaam trap ik voorbij reepje bos, zo'n bosselke alsof slordig neergekwakt, alsof zo maar neergegooid tussen de saaigroene maïsakkers. Hazen, dassen, bunzings en vossen zie ik nergens, reeën eerst ook niet, maar dan komen daar een rikke en een smalree maïsakker op. Poosje na hen betreedt ook een reebok de maïsplantjes-met-onkruidjes akker.

Hoewel eigenlijk al te donkeravond voor goede foto's, voor duidelijke foto's, richt ik mijn camera op de reeën. En dan, paar seconden later maar, wanneer ik langs padkant zoek naar 'n paaltje of
'n horizontale lage boomtak om de camera op te kunnen leggen, dit net voordat buksschot alle stille vrede aan flarden ratelt, piept mijn cameraatje driemaal: batterij leeg.

Het moment dat het schot valt sta ik met volle batterij tussen mijn tanden en met lege batterij in mijn rechterhand. Wanneer vlug batterij verwisseld en camera overnieuw aangezet, is dit laatste te laat, tolde de bok omver, kwam hij weer overeind, maakte hij paar malle en dwaze sprongen, strompelde hij nog meter of wat van plaats, om overnieuw om te vallen en te blijven liggen.
Deze reebok werd door een jager vanuit hinderlaag neergeschoten, met wat zo mooi heet een zuiver schot.

Moeder reegeit en haar smalree snappen er niets van. Die twee draven van de schrik om het schot verdwaasd rond over 't maïsveld. Die zijn nu heel onzeker en bang. Die weten niet meer waarheen te gaan. Die snappen er echt niets meer van. Die kijken onbegrijpend in het rond: "Waarom toch komt onze bok niet overeind, ligt hij daar zo raar en stil?"
Lange tijd lopen deze twee reeën bang onrustig over het veld. Aan laveien denken ze niet meer, aan weggaan zo te zien ook niet. Kwartier na het schot komt er een man uit boskant gestapt, zo'n honderdtwintig meters verwijderd van de plek waar de bok de kogel kreeg. Deze man betreedt het maïsveld. Deze man staat daar poosje te staan in de maïs, op ongeveer honderd meters afstand van de door hem doodgeschoten bok, tevens op nog geen honderd meters afstand van mensen en bebouwing op het terrein van Huize Providentia. Dan loopt hij lijnrecht naar de plek waar de reebok ligt. Hij pakt het dode dier bij zijn gewei vast, sleept het vervolgens - hoe heel erg oneerbiedig! - naar onverhard parallelweggetje langs de verharde weg Turfweg. Hoewel inmiddels donkeravond, kan ik hem en doodgeschoten bok met de camera op nachtstand nog net bereiken.

Wat van deze doodschietdaad te zeggen? Als er nou zo'n dertig reebokken tussen Providentia en Turfven zouden wonen, zou je kunnen zeggen: in dit gebiedje dient met buks en kogel wildbeheer uitgeoefend. Die reeën vreten echt wel alle maïsplantjes op. Dit nota bene zonder dat die rotreeën doodgaan aan de bulkwagens stront en gif over 't maïsland uitgereden. De boeren gaan gewoon kapot aan de reeënvraat.

Een droeve werkelijkheid: waar ik legaal reeën op foto zet, daar schieten jagers reeën legaal dood, en ook wel illegaal dood. Het legaal doodschieten mag van wetgever. Wetgever staat jacht en doodschietjagen toe, ook al is er het feit dat negentig procent van de Nederlandse bevolking tegen jacht en doodschietjagen is.

Een andere droeve werkelijkheid, een welhaast onbelangrijke werkelijkheid en daarom maar bij heel weinig mensen bekende werkelijkheid, is dat er tussen Providentia en Turfven nooit voor lange tijd meer dan vier reeën woonden. Kwam ik in dit gebiedje soms een ree of paar reeën tegen, dan betrof het steeds dezelfde dieren. Tot er weer eens een ree werd doodgeschoten.

Na doodschieten van een ree duurt het een tijdje tot van elders een nieuwe dood te schieten bok of geit is gearriveerd. Er mag, zo komt het bij mij over, geen reebok blijven leven, herstel: één bok mag blijven leven, moet blijven leven, immers zonder reewildfok leveren reegeiten geen nieuwe door mannen met kogelbuksen dood te schieten reeën.

Volgens mij huist er nu helemaal geen reebok meer in de kleine stukjes bos en op de landbouwgrondjes tussen Huize Providentia en de weg Turfven. Dit meen ik af te kunnen leiden uit het aantal door me gevonden legers (reerustplaatsen), uit de paar maar veegboompjes ter plekke, alsmede uit de nauwelijks reesporen in zand van akkers, slootkanten en paden. Nergens in zand kon ik hier vinden dat twee reebokken, een sterkere en een zwakkere, elkaar najoegen.

In cultuurlandschap in wilde staat levende beestjes vrij en blij laten leven, ze niet onnodig doodmaken, dit is ook tegenwoordig nog voor heel veel mensen echt wel heel erg moeilijk.

woensdag 18 mei 2011 - zonsondergang 21.31u

Reeën koppie aan koppie

Meer dan dertig jagers omsingelden een maïsveldje

Foto 11 van 19. Gewoon een wonder: deze op post dappere vossenjager schoot niet de vos en ook niet zichzelf dood
Foto 6 van 12. Dappere jagers schieten met z'n allen vosjes dood Foto 1 van 12. Dappere jagers schieten met z'n allen vosjes dood Foto 2 van 12. Dappere jagers schieten met z'n allen vosjes dood Foto 3 van 12. Dappere jagers schieten met z'n allen vosjes dood Foto 4 van 12. Dappere jagers schieten met z'n allen vosjes dood Foto 5 van 12. Dappere jagers schieten met z'n allen vosjes dood
Foto 7 van 12. Dappere jagers schieten met z'n allen vosjes dood Foto 8 van 12. Dappere jagers schieten met z'n allen vosjes dood Foto 9 van 12. Dappere jagers schieten met z'n allen vosjes dood Foto 10 van 12. Dappere jagers schieten met z'n allen vosjes dood Foto 11 van 12. Dappere jagers schieten met z'n allen vosjes dood Foto 12 van 12. Dappere jagers schieten met z'n allen vosjes dood

De vos is prooidier. Graag en gretig schieten jagers onze vossen ziek en dood. Dit ziek- en doodschieten vaak vanuit auto of jachthut, of vanaf hoogzit; dit ziek- en doodschieten vaak in halfdonker van ochtend en avond; dit ziek- en doodschieten zelfs 's nachts bij groot en fel kunstlicht, met halfautomatische geweren voorzien van nachtkijker en geluiddemper.

Naast de aanzitjacht is er de drijfjacht: bij daglicht met geweer of dertig een maïsveldje omsingelen, je bende luid schreeuwende drijvers door de maïs laten banjeren en breken, en dan een vluchtend vosje met hagel uit jachtgeweer of tien doodknallen.

woensdag 10 oktober 2012

Reeën koppie aan koppie

Het lijkt wel of de hedendaagse jagers zowat allemaal invalide zijn

Jagers schieten een reebok vanuit de auto met jachtbuks dood (1) Jagers schieten een reebok vanuit de auto met jachtbuks dood (2)

Negen juli 2009, twintig voor tien in de avond: dappere jagers zijn aan 't wagenjagen, trakteren gezonde rode reebok op een kogel.

donderdag 9 juli 2009

Reeën koppie aan koppie

Wildstrikken, ik vind ze niet meer

Wildstrik (1) Wildstrik (2)

Wildstrikken, ik vind ze niet meer. De stropers van de oude stempel, - ook van hen leerde ik het jachtbedrijf kennen -zij zijn dood en lang begraven. Wel zijn er nu biostallenboeren, natuurwanbeheerders en jagers. Zij stronten wild weg en zij (laten) bejagen - heel legaal - wat restantjes hazen en fazanten.

november 2014

Reeën koppie aan koppie

Jager schiet grauwe gans dood en gaat er vandoor

Jager die grauwe gans doodschoot en niet opraapte, er vandoor ging, in zijn auto Anderhalf uur terug doodgeschoten gans (3)
Zicht op en over een kantjesjagersjacht met stronttanks, jachthutje en hoogzit (11) Ganzen Nog niet doodgeschoten of vergaste kolganzen en grauwe ganzen boven Sterksel (11) Nog niet doodgeschoten of vergaste kolganzen en grauwe ganzen boven Sterksel (12) Anderhalf uur terug doodgeschoten gans (1) De plek waarvandaan de jager de grauwe gans doodschoot

De winter is natte dooiwinter. Maar deze dag schijnt, fel en helder, bij tijden de februarizon. Zij priemt haar warme stralen dan doorheen honderden grijze en witte wolken en wolkenmassa's. Honderden ganzen, meest kolganzen en grauwe ganzen, wieken blij babbelend door de winterlucht, landen op half verzopen boerenweiden en onlandjes van Jachtstichting Brabants Landschap. Op de onlandjes geen wild en geen vogels, zelfs geen ganzen. Wel grazen er drie Schotse hooglandstiertjes plus 'n kuddetje heideschapen.. Wat roeken tronend in top van wrakhouten hoogzit kijken met Heidepol en mij mee naar de stiertjes, naar de schapen en naar de ganzen. 'n vlucht houtduiven doet zich tegoed aan maïskorrels uit kliedernatte maïskolven van vergeten om te oogsten perceeltje maïs.

Heidepol en ik maken foto's van de ganzen.

"Zo fijn om te zien en te horen, deze blije ganzen!"
"Ja, waren de vogels er niet, was het hier wat natuur betreft een te hartstikke ongezond dooie boel."
"Ja, dit is echt wel een blij praten en zingen van vogelstemmen, vooral daar bij het maïsveldje."
"Ja, is het... Kijk, daar rijdt een zilvergrijze auto. Terreinauto zo te zien. Die auto komt langzaam onze kant op."
"Zeker een boer of iemand van waterschap of zo."

We lopen verder, langs zuidoostkant van De Lange Bleek. We geraken in druk gesprek.

Plots is er de luide knal van buksschot. We schrikken er flink van.

"Dit was niet 'n knal van jachtgeweer, wel van buks... Schoot er daar bij die hoogzit iemand op een ree?... Of vanuit de zilvergrijze auto op een gans, kraai of roek?"

Meteen na het schot is de lucht vol luidruchtiger vogelgeluiden. Veel ganzen wieken over ons, hoog en snel reppen de grote vogels voorbij. Roeken, kraaien, duiven en meeuwen zien en horen we nergens nog.

Het is erg stil geworden, te stil geworden, doodstil geworden.

"Er werd vanuit die zilvergrijze auto geschoten."
"Ja, kan niet anders... Moet wel zo zijn."

Meteen lopen we richting daarnet schot. Het is alles bij elkaar maar zo'n honderdvijftig meters lopen, eerst meter of vijftig over openbaar bospad naar het openbaar puinpad toe, vervolgens meter of honderd over het puinpad naar de daar bij roestige giertank stilstaande zilvergrijze terreinwagen toe.

Aan puinpadkant is bij deze giertank een mini jachthutje neergepoot.

Een veldkijker hebben we niet bij ons, maar door camerazoekers zien we dat een portier van de auto open staat, en ook dat er iemand in de auto zit.

Wanneer we nog maar zo'n honderd meters van giertank, jachthutje en auto vandaan zijn, keert de bestuurder vlug zijn auto en rijdt weg, naar net nog niet helemaal uit ons zicht. Wij moeilijk door camerazoekers turend, zien dat de man, paar honderd meters verderop vanuit de door hem op wegsplitsing stil gezette auto onze kant op kijkt.

We blijven ter plekke. Goed te zien is, dat de bestuurder van de auto niet over prikkeldraad gestapt is, geen wei betreden heeft. Ook in het jachthutje is hij niet geweest, dit laatste onder meer te zien aan de staat van het lange gras op de bodem van het hutje.

Na dikke tien minuten rijdt de auto overnieuw, nu met grote snelheid weg, richting Huize Providentia, naar helemaal uit ons zicht.

Zo'n tien minuten toeven we nog bij giertank en jachthutje, verkennen we almaar de omgeving. Nergens nog leven te zien of te horen, nergens wild, nergens vogels en ook nergens een mens.

We willen wachten op de terugkomst van de vogels. Maar dan, camera's als veldkijker gebruikend menen we daarginder iets in wei te zien liggen. Met het blote oog is het object een wazig witte vlek in nat groen.
"Kan zomaar een omvergeschoten gans zijn. Misschien leeft die nog."
"Nee..., er beweegt niets... 't Is denk ik een hoopje zand..., of kapotte draineringsbuis of zo."

We lopen terug naar De Lange Bleek, waarbij onze auto geparkeerd.

Thuisgekomen bekijken we met fotobewerkingsprogramma meteen de gemaakte foto's, foto's van de auto en foto's van het witte hoopje. Het kenteken van de wagen is overduidelijk. Het witte hoopje blijkt, ook overduidelijk, een in rare houding liggende gans te zijn.

We gaan terug, eerst eind per auto, dan nog eindje te voet, naar de gewonde of dode gans toe. Ter plekke blijkt de gans - een grauwe gans - nog beetje warm te zijn, maar wel morsdood. De vogel opgetild zien we meteen bloed. Borstveren opzij gehouden kijken we seconde later in een zowat duimbreed gat in de borst van de gans, het uitschotgat van een kogel.

"De vuile klootzak!"
"Niet schelden! dat is nergens goed voor."
"Ja, maar hij schoot vanuit zijn auto op deze gans. Vervolgens keek hij geruime tijd naar de door zijn kogel geraakte vogel, om op het naderen van ons wandelaars er gauw vandoor te gaan."
"Ja, deze gans zat zeker te slapen op de wei. Schoot die viezerik dus op een slapende gans."

tekst vrijdag 19 februari 2016 - foto's 15 t/m/ 25 februari 2016

Reeën koppie aan koppie

Tot hun doodgeschoten zijn laveien onze reeën

Jachthut in De Pan van Staatsbosbeheer, daar waar nog veel meer jachtbouwsels

Video: Tot hun doodgeschoten zijn laveien onze reeën ..

Tot hun doodgeschoten zijn laveien elke dag onze reeën
ook in Staatsbosbeheer Boswachterij De Pan
bij hoogzitten en jachthutten.

En toen stond ik daar weer bij hoogzit in De Pan,
deze keer in natte avondschemering, maakte ik foto's
van hoogzit, jachthut, reeën en omgeving.

En toen dacht ik voor de zoveelste keer:
"Hoe dapper moet je zijn om voor je plezier stiekem
een ongewapend dier een kogel in het lijf te willen jagen?"

zaterdag 18 februari 2012

Reeën koppie aan koppie

Jachtbouwsels in reebokkendoodschietseizoenen 2016 en 2017

Doodschietjagerskeet in 't Staatsbosbeheer met hoogzitten vergiftigde broekbosgebiedje Het Sang te Mierlo
In jachtkeet in jachtterrein van Staatsbosbeheer
Poster bij jachthut in Gebergten en Herselse Heide te Lierop Waar een jager het geweide en meer slachtafval van een reebok slordig in onlandwei begroef Hoogzit in Staatsbosbeheer broekbosgebied Het Sang, Voortje 13, 5731 PP te Mierlo Hoogzit in Staatsbosbeheer broekbosgebied Het Sang, Voortje 9, 5731 PP te Mierlo (1) Hoogzit in Staatsbosbeheer broekbosgebied Het Sang, Voortje 9, 5731 PP te Mierlo (2) Schuilplek van doodschietjager in Staatsbosbeheer broekbosgebied Het Sang,  Voortje 9, 5731 PP te Mierlot
Hoogzit in Staatsbosbeheer broekbosgebied Het Sang, Voortje 9, 5731 PP te Mierlo (3) Hoogzit in Staatsbosbeheer broekbosgebied Het Sang, Voortje 9, 5731 PP te Mierlo (4) Hoogzit in Staatsbosbeheer broekbosgebied Het Sang, Voortje 9, 5731 PP te Mierlo (5) Jachthut in Gebergten en Herselse Heide, Hogeweg 5715, Lierop, GPS 51-25-33.5-N-5-38-29.6-O Hoogzit in kant van Staatsbosbeheer broekbosgebiedje Het Sang, Voortje 51, 5731 PP Mierlo Restant verwijderde hoogzit in Staatsbosbeheer broekbosgebiedje Het Sang, Broekkant 17, 5715 PR Lierop
Houten hoogzit in broekbosgebiedje, Stoeiing 78, 6029 PC Sterksel Voor mens en dier gevaarlijke jachthut op begane grond in broekbosgebiedje, Molhout 2, 6029 RP Sterksel Wrakhouten tweepersoons hoogzit met ijzeren laddertje, Peelven 8-9, 6029 PG Sterksel Hoogzit, Veldweg 9, 5715 PP Lierop Jachthut op palen in miezelregentje, Ekelhofweg 6, 5711 PX Someren Hoge hoogzit in bosgebied Alvershool, Stiphoutseweg, 5674 Gerwen, gemeente Nuenen
In het Heezer Herbertusbos van de natuurbeschermer van het jaar Mari de Bijl al jaren niet opgeruimd kapot jachthutje Restant van een verwijderde hoogzit in jachtveld van Stichting Brabants Landschap Een versleten oude hoogzit in Heezer Herbertusbos van Stichting Brabants Landschap Doodschietjachtbouwsel 2 Doodschietjachtbouwsel 3 Doodschietjachtbouwsel 4
Doodschietjachtbouwsel 5 Jachthut in De Pan van Staatsbosbeheer, 6026 Maarheeze Kale hoge ijzeren hoogzit in boskant, 6026 Maarheeze Jachtbouwsel Chijnsgoed te Sterksel Hoogzit in De Pan van Staatsbosbeheer, 6026 Maarheeze Houten hoogzit met ijzeren laddertje in boskant, Panweg 5, 6026 RJ Maarheeze
Jachthut waar boeren en jagers alle zwijnen dood willen, Panweg 3, 5712 PZ Someren Tweepersoons hoogzit in Boswachterij De Pan, Ronde Bleek 12, 6029 PE Sterksel Jachthut waarbij weerszijden op maar ongeveer honderd meters hoogzitten, in De Pan van Staatsbosbeheer Hoogzit in boskant van wei langs het Sterksels kanaal, Pandijk 20, 6029 PA Sterksel Jachthut op wielen, 6029 RJ Maarheeze Hoogzit bij veegboompjes van een reebokje, 6029 RJ Maarheeze
Jachthut op palen in Stoeiing 6029 Sterksel Ook voor de jager gevaarlijke hoogzit in De Lange Bleek, Peelven 9A, 6029 PG Sterksel Oude en wrakke pallethoogzit in De Lange Bleek, Peelven 9A, 6029 PG Sterksel Wrakhouten tweepersoons hoogzit in een kantjesjagersjacht, Peelven 8-9 Sterksel Hoogzit in poelkant, bij splitsing Vlaamseweg met Somerenseweg, 6029 PL Sterksel Wrakhouten hoogzit in Herbertusbos, Boschlaan 31, 5591 HJ Heeze
Jachthut op palen, Strabrechtseheideweg 1, 5591 TZ Heeze Hoogzit in de Strabrechtse en Lieropse Heide, zichtbaar van bij de Hoenderpaal Hoogzit waarbij houtopslag, achter afrastering, Pandijk, 6029 Sterksel Jachthut op palen bij oud dierenconcentratiekamp, Peelven 6, 6029 PG Sterksel Luxe hoogzit achter woningen, Maarheezerweg-Zuid 1-2, 5595 XK Leende Hoogzit in noordoostkant van De Pan van Staatsbosbeheer, 6026 Maarheeze
De mooiste hoogzit is een platte hoogzit Ik meende in Maarheezer jachtveld daarginds een lustjager te zien (3) Hobbyjager tevens kantjesjager in één van zijn jachthutten (3) Hoogzit van hobbyjager tevens kantjesjager (7)

Waar de éne mens als hobby heeft het ziekschieten en doodschieten van wild en vogels, daar heeft een andere mens als hobby het op foto zetten van wild, vogels, (on)natuur, jacht, jachtbouwsels en doodschietjagers.

In wintertijd is de reegeitenjacht. 's Winters is het koud, vind je haast nooit een jager op een hoogzit, toeven weinig jagers in een jachthut.
In lente en in zomer is de reebokkenjacht. In lente en in zomer is het warm, vind je vaak een jager op een hoogzit, toeven veel jagers in een jachthut. En omdat jacht in Nederland altijd hobbyjacht is, altijd plezierjacht is, altijd lustjacht is, moet de reebokkenjacht gezien het in lente en zomer vaak mooie weer niet slechts enkele weken doch maar liefst dikke vier maanden duren.

Kan u in het jachtveld een jachtbouwsel hier op foto niet vinden?
Het kan zijn dat na het maken van de foto van een jachtbouwsel dit jachtbouwsel door zijn eigenaar of gebruiker werd weggehaald of verplaatst.

Het reebokkendoodschietseizoen moet zijn vanaf 1 april tot 1 september toe, zo adviseert de doodschietjagersclub Vereniging Het Reewild.

In reebokkendoodschietseizoenen 2016 en 2017

Reeën koppie aan koppie

In en bij zowat wildleeg Staatsbosbeheer jachtbos De Pan:
'n jachthut waarbij liksteen 2m hoog op dikke paal, 'n hoogzit in
padkant bij oranje Staatsbosbeheerbordje, en anti-wild afrasteringen

In en bij zowat wildleeg Staatsbosbeheer jachtbos De Pan (1)
In en bij zowat wildleeg Staatsbosbeheer jachtbos De Pan (2)
In en bij zowat wildleeg Staatsbosbeheer jachtbos De Pan (3) In en bij zowat wildleeg Staatsbosbeheer jachtbos De Pan (4)
In en bij zowat wildleeg Staatsbosbeheer jachtbos De Pan (6) In en bij zowat wildleeg Staatsbosbeheer jachtbos De Pan (5)

In en bij Boswachterij De Pan van houtexploitant en verhuurder van het genot van de jacht Staatsbosbeheer, zie je heel veel jachtbouwsels (jachthutten en hoogzitten) maar vind je nauwelijks wild. Met wat geluk zal je er nog een ree of paar reeën zien. Nergens een everzwijn, das, vos, haas, konijn, fazant of patrijs. Bijna alle wild inmiddels doodgegaan aan de moderne landbouw, aan hagel uit jachtgeweren en aan kogels uit jachtbuksen.

Bij de foto's:
Foto 1. Bij afrastering - deze afrastering werd onlangs door boer opgericht om wild uit wei te houden - een twee meter hoog op dikke paal bevestigde liksteen. Een plezierjager lokt hier reeën. Na regen zal zout van de liksteen neerdruppelen langs de paal. Elk ree dat gaat likken aan dit zout kan heel gemakkelijk vanuit de jachthut worden neergeschoten.

Foto's 2 t/ m 5. Honderd meters maar vandaan van de jachthut en bij afrastering met puntige pinnen - deze afrastering om wild van nu in april zwarte akker weg te houden - heeft zelfde plezierjager een hoogzit in padkant, alsmede bij een met domme tekst erop oranje bordje van Staatsbosbeheer. Rij, wandel of fiets je over het openbare pad tussen bos en akker en de jager zit met een buks op zijn hoogzit, bevind je je in het schootsveld van de jager.

En kijk! Die pinnen..! Deze pinnen...! deze puntige pinnen aan de afrastering op grens van jachtbouwselsbos en onlangs flink van gif en drijfmest voorzien akkerland. 't Zijn levensgevaarlijke puntige pinnen..! Een volwassen ree kan over de pinnen springen. Een reekalf springt verkeerd, springt in de pinnen..!

De GPS-locatie van de jachthut waarbij de liksteen is 51 20 58.3 n en 5 38 48 o; de GPS-locatie van de hoogzit waarbij het Staatsbosbeheerbordje is 51 21 0.6 n en 5 38 55.5 o.

dinsdag 18 april 2017

Reeën koppie aan koppie

Hoogzit, jachthut, voerton, voerplek, lokteer en wildcamera
waar twee reeën en nergens everzwijn, haas, fazant of patrijs

Hoogzit, jachthut, voerton, voerplek, lokteer en wildcamera (1)
Hoogzit, jachthut, voerton, voerplek, lokteer en wildcamera (2)
Hoogzit, jachthut, voerton, voerplek, lokteer en wildcamera (3) Hoogzit, jachthut, voerton, voerplek, lokteer en wildcamera (4)
Hoogzit, jachthut, voerton, voerplek, lokteer en wildcamera (5) Hoogzit, jachthut, voerton, voerplek, lokteer en wildcamera (6)
Hoogzit, jachthut, voerton, voerplek, lokteer en wildcamera (7) Hoogzit, jachthut, voerton, voerplek, lokteer en wildcamera (8)

Maarheeze. Waterbekken De Rummeling, aangrenzend broekbosje en grasland waarin nul bloemen en nul (on)kruiden van boer Hanssen. En op grens van gras en bos en bekken 'n hoogzit, 'n jachthut, 'n voerton, 'n voerplek, wat lokteer en 'n wildcamera.

De GPS-locatie van de jachthut is 51 19 34.5 n en 5 39 28.8 o.
De GPS-locatie van de hoogzit is 51 19 32.5 n en 5 39 32.3 o.

zaterdag 15 april 2017

Reeën koppie aan koppie

Een lulverhaal van een BOA-jager-jachtopzichter
en verhalen van doodschietjagers over hun vossenjachten

Zo worden bouwhonden afgericht voor vossenjacht:
Vossenbeul richt bouwhond af
Ook in Nederland wonen wij in een land waar dierenbeulen regeren,
immers ook in Nederland is door de Overheid bouwjacht toegestaan

Vossenhater met groot geweer en dode vos

Heleen Eshuis vond in de bossen bij Voorst in december 2016 aan boomtak opgehangen dode vossen. Volgens de buitengewoon opsporingsambtenaar en jachtopzichter Jan Jutten zit hier rancune achter.

UIT: De Stentor

VOORST – Kadavers van vossen worden niet meer teruggelegd in de natuur uit vrees dat de lichamen misbruikt worden door tegenstanders van de jacht. Dat is in december ook gebeurd met twee dode vossen, die in Voorst aan een boom opgehangen waren, zo is de overtuiging van Buitengewoon Opsporingsambtenaar Jan Jutten (59) in de gemeente Voorst.

Jutten heeft afgelopen weekend nog negen vossen op 1 dag geschoten in zijn werkgebied. "Volgens de wet mag ik ze op 20 meter van de weg in het bos terugleggen, zodat andere dieren er voedsel aan hebben, maar dat doe ik niet meer", zegt Jutten resoluut. Hij vermoedt dat de lichamen door tegenstanders van de jacht gebruikt worden om actie te voeren. "Er zijn dan mensen die vragen of ze zo’n vos mogen hebben om op te zetten, maar je weet nooit wat ze er mee doen. Verminken ze het en maken ze er dan foto’s van op een plek waar ze niet echt geschoten zijn?, je weet het niet. Daarom worden de vossen die ik geschoten heb allemaal afgevoerd in een kadaverton naar de destructiedienst."

Jagen met lichtbak
Volgens Jutten wordt er door de politiek veel te laconiek gereageerd op de volgens hem ongekende groei van de vossenpopulatie. "Als je je bedenkt dat ik 30 jaar geleden één vos schoot en dat was toen heel bijzonder. Nu schoten we er vorig jaar 48. En in heel Nederland worden zo’n 15.000 vossen jaarlijks geschoten. Dat geeft wel aan om hoeveel dieren het gaat." Hij pleit er voor dat er ’s nachts als de vos uit zijn hol komt met een lichtbak gejaagd mag worden. "Daarvoor is geen landelijk beleid. Nu heb je de rare situatie dat het in Overijssel wel mag en als de vos de weg oversteekt, dat hij in Gelderland veilig is".

Weidevogels
Met name de weidevogelstand lijdt volgens de ambtenaar onder de vossen. "We moeten als politiek en burgers een keus maken: Of we doen er wat aan of we accepteren dat de kievit en de grutto er over vijf jaar niet meer zijn." Hij pleit voor versoepeling van de jacht: "Met een lichtbak kun je jagen op het moment dat de vos actief is. Het licht zorgt er voor dat zijn ogen als lichtgevende oranje lampjes oplichten. Het jagen is toch al moeilijk, want vos en das dulden elkaar in het zelfde gebied. Gevolg is dat we niet met honden kunnen jagen, want als ik in Nederland een das verstoor, dan hangt me twee jaar celstraf boven het hoofd".

STOP..! Tot hier de klaagzang van boa-jachtopzichter-doodschietjager Jan Jutten. Zit ik nu te piekeren: 'Wat te doen met Jan Jutten? Om te beginnen hem zijn aanstellingen als BOA en jachtopzichter afnemen, vervolgens hem de bijstand inschieten en verwijzen naar het loket van de voedselbank?

Ree (1)

UIT: DE JACHTHUT.EU Jacht en jagen - Jachtverhalen
Verhalen door jagers als Jan Jutten zelf geschreven

1.
Nog eens zoals het niet moet (over hondenmishandeling en vossenmishandeling)
Verhaal van Nogun de datum woensdag 19 februari 2014

Op een jacht waar ik al jaren kom. En waar ik niet meer verwacht had. Maar toch gebeld.
Ik ken de jachtheer goed, van allerlei jachten in de Ardennen en hij is een zeker geweer.
Dit ook in het zuidoosten van de Ardennen.
Er zijn overal minder vossen.
Oorzaak: hier en daar, betere bejaging; elders: vossenschurft, de hondenziekte, en ook opnieuw rabiës. Deze laatste 3 oorzaken zijn omdat op vele Duitse jachten, het roofwild almaar kon vermeerderen, men schoot er vanaf de hoogzit niet op, joeg ze weg met een ksjjjjt van de kirrung. Tja als de bestanden dan exploderen door wanbeheer, dan moeten ze nu aan epidemieën en parasieten ten onder gaan. Dan zal de natuur het hardhandig en zonder mededogen, reguleren.
Dat ander wild deze ziekten ook oploopt, (zoals schurft, wormen, huidschimmel, teken, vlooien en rabiës) is te laat bedacht.
Bouwhondeigenaars die recent in Duitsland gaan werken: zorg dat je honden volledig geënt zijn, (rabiës, ziekte van Weil, hondenziekte) en wees bereid ze tegen ringworm, (huidschimmel) schurft, ectoparasieten en wormen te behandelen.
Hoe dan ook, dit alles doet maar zijdelings ter zake in dit geval.
Wij hebben hier nu een paar jaar roofwild bejaagd, en hierdoor begint men de aantallen onder controle te krijgen. Vooral omdat tot nu toe, alles wat sprong, ook geschoten werd.
Ik kom iets te laat wegens half uur in de file. Aangekomen, begroet ik 3 nieuwe mensen waarvan ik aanneem dat ze nieuwe combinanten zijn. De ene blijkt later de buurjager, de andere daadwerkelijk een nieuwe combinant en die zijn vriendje is ook mee.
Zonder dat ik iets uitleg over bouwjacht (houd de gastheer hiervoor verantwoordelijk) gaan we op pad.
We rijden de auto's een onbegaanbaar blubberhellinkje op, totdat die van mij met winterbanden en al, finaal erneven schuift. Ik zet hem stil zoals hij geslipt is, en verwens onbegaanbare paden. De terreinwagens staan om de hoek, dus er is geen probleem.
Ik neem Cinder mee voor een tocht door het bos, langs alle ons bekende bouwen waar wij al dan niet, in het verleden, vossen hebben gevonden.
Het weer is al te goed: na regelmatig storm en veel regen, is het nu droog en rustig en zelfs bovenop dit zeer hoge punt (er is hier wel nachtvorst) weer snel boven 0. Het is ook al veel te laat in het jaar om nog een rekel onder de grond te vinden. Er zit alleen soms een drachtige moer, en die springen niet.
Het zijn hier allemaal kleine, graafbare bouwtjes, de meeste vluchtpijpjes onder boomstobben en in kuilen.
We vinden nergens een vos thuis, ook niet op onze favoriete bouw, waar we er de afgelopen jaren meer dan 5 vanaf hebben laten springen en alles geschoten. Deze bouw is wel vers opgegraven maar helaas en pech, niemand thuis.
Na de ene helft, steken we de autoweg over die helaas, dwars door deze jacht loopt, en gaan we aan de andere kant verder.
Ik heb al gemerkt dat de twee nieuwelingen, met het hoofd geheven en de blik op oneindig, door het bos dwalen, en inplaats van hun deel van het terrein af te speuren naar gaten en holen, geen idee hebben wat ze daar lopen te doen. Verder zijn ze de helft van de tijd helemaal uit de linie, zo al niet kwijt.
Mijn ervaring is dat een stuk of 5 man, in linie door het bos met een aangelijnde hond, veel wild losmaken, en op onze smalle stroken bos en dekking, met daarnaast kaal weiland, de aanwezige vossen voor ons doen onderlopen.
Reeën zien we dan ook in bevredigende aantallen uitwisselen, het weiland op.
Maar het is een feit dat ook hier, minder vossen zijn, wellicht ook door onze eerdere succesvolle jachten, waardoor een aantal nesten nooit geboren is, en de reproductieve moeren zijn geschoten een paar jaar na elkaar.
Er zijn graafsporen en prenten van dassen, maar die komen hier s- nachts van lager uit het dal: de buurman heeft 2 grote burchten.
Ik constateer dat er nog maar 1 koppel vossen zit. Toen er vroeger nog veel zaten, moest eentje van de clan, de hoofdbouw bewaken tegen andere vossenfamilies. Dit blijkt nu ook niet meer nodig.
Enkele bouwtjes en pijpjes zijn vers opgepoetst; de meeste onderhevig aan verval. Zelfs in de betonnen buizen onder de weg, zitten ze niet.
Ik besluit al, dat het een kort intermezzo was met voor het eerst hier, een vosloos einde.
We zijn er bijna doorheen, als tegen de helling van een afrit van de autoweg, een pijp met een grotere berg grond (ooit aangelegd door een nijvere das) benedendeks meer ruimte biedt, en het is hier ook, op onze laatste of 1 na laatste bouw, dat Cinder tekent, en wel onder wil.
De jachtheer zou beter moeten weten dan luidkeels zijn geweren hierheen te roepen, die verspreid en niet zichtbaar, ergens rondlummelen.
Ik heb Cinder losgelaten en zij is naar binnen. Dit is al een min of meer zeker teken van aanwezigheid.
Na een tijdje komt ze, tegen haar gewoonte in, terug boven. Ik ruik aan haar snuit en die stinkt naar vos. Inmiddels is 1 van de 3 zwerfgeweren gearriveerd en de tweede in aantocht. De derde is pleitheine.
Iedereen is aan het praten, inclusief ikzelf. We hebben nu zoveel lege bouwen gehad en denken al dat het gedaan is. Ik meen eerst dat er een dode vos in de bouw ligt, wat zou verklaren dat Cinder wel onderliep en bij bovenkomst naar vos stinkt, maar niet consistent doorwerkt zoals ze gewoonlijk doet.
Cinder wil terug binnen in het bouwsel wat op eerste gezicht 1 ingang lijkt, plus een opening in de bladeren verderop. Eerst peilde ik haar in de talud, nu op het vlak heel ergens anders, en spoedig horen we haar galmende, diepe stem omtrent het bijna door bladeren bedekte gat in de bosbodem.
We laten het even, en als de geweren nu op afstand hadden gestaan en iedereen zijn mond had gehouden, was het wellicht nog goed gekomen. Maar er wordt druk gekletst en het nog altijd verdwenen derde geweer wordt hardop geroepen. Ik begrijp nu wel dat ik beter maar snel de graafspullen kan gaan halen; gelukkig hebben wij juist onze ronde voltooid en staat mijn auto aan de overkant van de autoweg op de helling.
Ik wacht niet te lang hiermee, temeer daar ik al eens met een lange twijg heb gevoeld en de bladerbedekte uitgang te klein acht voor een wisselen van hond en vos. Hierdoor is het hele gebeuren een officieel doodlopend- eind verhaal, en dus graven. Bovendien heeft de vos Cinder al eens gepakt, waarop deze de gunst retourneerde, dus schade is er al. En ik zou Cinder graag zo kort mogelijk laten werken en zo heel mogelijk houden, aangezien ik nog 4 bouwjachtdagen voor de boeg heb.
Ik kom terug met het getuig.
Als ik begin te graven, nadat ik Cinder nog op dezelfde plek heb gepeild, staan de 3 jagers kluitsgewijs op elkaar. Er wordt hen door de gastheer zowel als door mij, herhaaldelijk gezegd dat ze zich moeten verspreiden, met aanwijzing van kansrijke plekken. Alleen de buurjager kiest zich zo' n positie, de rest blijft staan ouwehoeren vlak voor de bouw, en geenszins paraat, hoewel ik nog zo waarschuw dat de vos elk moment kan wisselen, en alsnog springen.
Ik ben voorlopig bezig mijn spa zijn krachten te laten meten met keiharde stugge brokkelklei, en iets dieper, harde gele kleefleem, met platte stenen en vervelende kleine, elastieken boomwortels. Het is niet diep, maar moeilijk om door te komen, en juist omdat het niet diep is, moet voorzichtig gegraven worden, en ik verkies om naast de pijp te openen en de grond vanonder goed te verwijderen.
Onderwijl wordt 1 jager irritant gebeld, heeft zijn GSM gewoon luid aanstaan, doodzonde 1 bij bouwjacht (doodzonde 2 is roken naast/ vlakbij de bouw, deze plaats wordt gedeeld met kletsen en niet stil kunnen staan; dus ruisende kledingstukken en voetstappen en krakende takken, en hierbij zich door bewegen verspreidende mensengeur.)
Hardop telefoneren is nu niet meer zo'n issue, aangezien we toch al aan het graven zijn, maar niettemin irritant wegens hetzij arrogantie hetzij onwetendheid van het geweer. En als de vos nu net zou springen....heb dat eerder ooit meegemaakt...
Al gauw kom ik door op Cinder, maar ze ligt muurvast op de vos, ik kan moeilijk aan haar trekken want ik heb angst dat ze bek in bek liggen. Om die reden graven wij nog verder open, tot ik kan zien dat vos en hond inderdaad met de kaken in elkaar, liggen kauwen. De vos sleurt zelfs Cinder, die normaal een harde hond is, verder naar binnen, en Cinder ligt op haar zij en zet zich niet schrap. Beiden vechten geluidloos en, letterlijk, verbeten. Met de pitsstok als breekstok in het hol peuterend, kan ik de vos zijn greep op mijn hond zijn neus loswrikken, en het beest de dassentang aanbieden als alternatief om op te bijten, wat met enthousiasme wordt aangenomen. Nog krijg ik Cinder niet los, aangezien zij zich nog met het middel in een niet opengegraven stuk bevindt, en ik in mijn ene hand al de tang met de hierop bijtende vos heb.
Nu ik moet kiezen, verwijder ik eerst Cinder achterwaarts van het strijdtoneel. Helaas heeft ze schade op neus en lippen. Iets wat meestal niet voorvalt bij haar.
Nu zie ik de vos naar voren komen, een kort moment kijkt ze mij strak aan, ik roep: ze springt, let op!, laat haar er expres langs (Ik had haar makkelijk met de hand of de tang kunnen vangen en met het mes afvangen) en ze loopt dwars langs de 2 opeengedrongen geweren, die al die tijd bijna bovenop onze graafwerken bleven staan ondanks onze dringende suggestie, zich te verspreiden. De buurjager bovenop de helling, kan van zijn positie af een goed schot op de vos afvuren en doet dat ook, de twee onbenullen vlammen er ook op. Ik begrijp waarachtig niet hoe ze kunnen misschieten op een vos die op 20 meter dwars langs hen loopt.
Ik zie de vos draaien, zodat hij in de dekking kan blijven, en dan verdwijnt hij, nog steeds in galop, onder aan de glooiing.
Later zeggen ze schaapachtig: er zaten bomen tussen. Met die bomen bedoelen ze de vingerdunne beukenstammetjes die, grotendeels dood en beschimmeld, daar op vrij grote afstand van elkaar, staan te verpieteren. 1 schot is zichtbaar in de bladeren beland, een metertje voor de passerende vos.
Met Cinder aan de lijn, zoeken we hem op het spoor na. Cinder is hevig om hem nog in te rekenen. We doen een aantal bouwtjes en pijpjes in zijn vluchtrichting, maar nee, hij is door, richting de dichte sparren verderop.
Een drachtige moer met onbekende verwonding van de hond, en het schot.
Een grote teleurstelling en niet weidelijk.
Ik zeg: had ik haar maar zelf gevangen. De jachtbaas schaamt zich zo dat hij wel door de grond kan zakken. Als jij je geweer had gehad, troost ik hem, had ze zeker gelegen. Hij is een goed en zeker schutter.
Ik maak de bouw terug dicht en we verzamelen het graafgereedschap.
Achteraf lijkt het me duidelijk dat de 2 pipo's niks van bouwjacht afweten, en het is ook onze (mijn) fout, ze niet van tevoren duidelijk geïnstrueerd te hebben.
Ik ga met Cinder naar de auto en haar gezicht schoonmaken en ontsmetten.
Dit is dus zoals bouwjacht niet moet. Alle klassieke fouten zijn gemaakt.
Dat iemand hier nog iets van leert.

Ree (1)

2.
Drijfjacht vos (over 'n antiheld die met rum op vossen doodmaakt)
Verhaal van staffordshire de datum woensdag 22 oktober 2014

Net als vorig jaar was ik dit jaar weer uitgenodigd om met mijn hondjes te komen jagen bij Montie.
Na een druk jaar waarin ik helaas wat hondjes heb moeten weg doen was dit de eerste jacht met mijn ingekrompen meute, ik heb nu nog 1 jacht terrier een heide terrier en een staff.
De dag voor de jacht was ik jarig en had een fles rum gekregen, helaas vond ik het een goed idee om deze open te maken met het gevolg dat ik veel later in bed lag als gepland maar vooral veel meer alcohol in mijn bloed had dan me lief was.
Maar netjes op tijd stond ik weer naast mijn bed, spullen en de honden ingeladen en mijn buurman opgepikt welke mij zou helpen met de hondjes vandaag.
Om 9 uur zaten we op plaats van bestemming aan de koffie, het krentenbrood sloeg ik maar over omdat ik bang was dat mijn maag deze nog niet kon verdragen na mijn uitspatting de vorige avond.

Alle jagers waren al verzamelt en we vertrokken naar de 1e drift, de grootste en naar mijn mening de mooiste van de dag.
De hondjes hadden er zin in maar ik moest nog even op gang komen, dit keer hadden we wat meer drijvers als vorig jaar wat natuurlijk erg prettig is.
De honden gingen los en vertrokken ik hoorde al snel een paar keer kort spoor luid en niet veel later een schot, kort daarop het zelfde ritueel dus ik vermoede dat er er wel een vos binnen zou zijn.
We dreven het stuk verder uit en er ging nog wat reewild op maar verder bleef het stil, en liepen uit de drift richting auto`s.
Toen we 1 van de jagers passeerde vertelde hij dat hij geschoten had op een vos en dat hij zeker wist dat het schot erop zat maar de vos was een keer gedraaid en er van tussen gegaan.
Mijn honden tekende op de aan schot plaats maar er was geen zweet, Ghost had al eens eerder na gezocht dus ik volgde de hondjes kort maar we liepen ons vast in de dichte struiken en keerde terug naar het pad.
Maar Ghost bleef onrustig en besloot haar aan een andere lijn te doen en het nog eens te proberen, ze leek direct weer het spoor te hebben en na een meter of 30 bleef ze stil staan voor een dichte struik.
En zowaar daar lag de vos, in eerste instantie dacht ik dat de moer al dood was maar toen ik er kort achterstond zag ik dat er nog beweging in zat maar niet veel meer. Ik riep er een geweer bij voor het genade schot waarna de vos nog een meter liep en omviel, ik liet de honden nog even raggen met het karkas als beloning.
Resultaat eerste drift was 2 moer vossen niet slecht binnen een uurtje!

Ik had inmiddels de alcohol er wel uit gezweet en we begonnen aan de volgende drift een vreselijk zware bramen dekking, waardoor de honden alleen kunnen hupsen als konijntjes om er door te komen erg uitputtend voor ze en tegen mijn verwachting in kwam er geen vos uit deze drift.
Ook tijdens de laatste drift bleef het stil, de honden zaten er door en de drijvers ook. Chain mijn kleine jacht terrier liet zich op tillen door 1 van de drijvers en lifte zo mee naar het einde van de drift maar toen er een ree opging was zijn vermoeidheid even weg. Sommige drijvers hielden het niet meer vol en liepen langs de dekking en toen een oudere drijver naast mij tot 2 keer toe struikelde van vermoeidheid was het mooi geweest!

2 vossen binnen was een prima resultaat voor een paar uurtjes werk , ik dronk nog even een bakje koffie en ging daarna snel naar huis om nog even te slapen voor ik alweer de nacht dienst in moest.
Al met al een prima begin van het seizoen.

Ree (1)

3.
Duitsland vs. de Ardennen 4 (over hondenmishandeling en dassenmishandeling)
Verhaal van Nogun de datum dinsdag 20 oktober 2015

Nu hadden we nog een klein veld mais, en door het langdurige drijven aan hoog tempo, was iedereen intussen bekaf, behalve, natuurlijk, mijn frisse honden Pickles en Haze. Voor elke drift heb ik altijd minstens 1 hond die nog fit is, en die de anderen zal meetrekken bij het vinden en drijven van wat gevonden en gedreven moet worden.
Dit veldje waren we spoedig door, en ook hier was allang niks meer, door de onrust die we op deze platte heuveltop al uren aan het veroorzaken waren. Toen ik vrij abrubt aan de rand van het maisveld belandde, en over een wei naar het ondergelegen dal kon zien, zag ik Pickles en Haze daar beneden een spoor volgen, en in de dekking verdwijnen. Tegelijk waren de Walen heftig aan het toeteren op een derde van hun jachtterriers, die al de hele dag sinds de eerste drift kwijt waren, en toen die langzaam naar boven sjokten, ging mijn haar overeind staan! Een grote reu zat vol modder, en had bloed aan de onderkaak, een volgende van hen ook. Dassenburcht!, rinkelden al mijn alarmbellen. En juist daarheen waren Pickles en Haze vertrokken, de 2 honden die ik uitgerekend niet in een burcht wil hebben vanwege hun hardheid.
Natuurlijk hielp geen roepen eraan, zij waren op een machtig interessant spoor, hadden tot nu toe de hele dag in de auto gezeten, en hadden er zin an!
En zij hadden Cinder in hun kielzog.
Met de Walen, reed ik terug naar boven, naar de weg, almaar toeterend op mijn honden, omdat het achterna lopen van de honden averechts werkt. Ik kreeg 2 hondjes netjes mee terug, maar Cinder, Haze en Pickles niet.
Boven, stond er een krat bier in een pickup, dus daar maakte ik dan maar gebruik van. Ik wachtte ongerust en ongeduldig. Een jager zei dat 3 hondjes, een witte met ruw haar, en 2 grijs met zwart geplakte, op het spoor van mijn auto naar ons toekwamen.
Inderdaad, verscheen Cinder waarempel en waarachtig, en ik stopte haar gauw in haar kennel, maar Pickles en Haze kwamen nooit.
De anderen gingen welgemoed een smal maisveld doen, wat evenwijdig aan de enge doorgaande weg liep. Daar paste ik toch al voor, ik ging liever mijn dassenzondaars zoeken. Ik begreep echt wel waar die zaten.
Ik liep het hele stuk terug met 2 lijnen en wilde boven aan het dal gaan toeteren in de hoop een teken van leven te horen, toen ik een kleine jongen tegenkwam van een jaar of 9, die uit het laatste maisveld stapte. Ze waren het kereltje maar gewoon vergeten, blijkbaar. Ik zou hem in de auto wel meenemen. Ik vroeg hem: weet gij hier ook een dassenburcht zijn?
Ja hoor, daar beneden, en hij wees naar het dal.
Ik was daar beneden, en een das kwam zijn kop uit het hol steken, vertelde hij.
Echt, een das? Was het geen hond?, vroeg ik.
Nee, het was een das, wist hij zeker.
Hoe lang was dat geleden?
Dat was nog maar pas, toen hij daar beneden was.
Ik toeterde en riep mijn honden al heftiger, en ineens hoorde ik Haze naar mij terug roepen, net als vroeger Semtex, haar beroemde voorouder, ook altijd deed.
Goddank, Haze was alvast terug boven de grond.
Ze hadden het beest intussen laten springen, natuurlijk. Maar Pickles, leefde ze????
Snel bolderde ik het steile weiland naar beneden af, en de jongen, met zijn vlijtige benen, voor mij uit.
Haze was op haar weg naar boven, en halverwege ontmoetten wij elkaar.
Wat zag ze eruit!
Schade aan de keel en onderkaak, een stuk kaak met 3 snijtanden hing er los uit.
De jongen wees mij in het bos de burcht, het was slechts 1 ingang, en dringend riep ik op Pickles.
Hier was de strijd gestreden.
Mijn adrenaline niveau was deze hele dag al een paar keer boven het kookpunt gestegen, en ook nu weer.
Ineens stond een silhouet tegen de bosrand boven me.
Het was Pickles.
Zij zag er ook verbouwd uit, maar ze zou het overleven.
Ik gaf ze ter plekke eerste hulp en maakte hun oogleden schoon, waaronder altijd veel klei zit, wat de das ze in de ogen heeft gesmeten.
Met mijn 2 gehavende soldaatjes begon ik de klim naar boven, en toen ik eindelijk terug was bij de weg, waren de anderen nog aan het tobben in dat maisveld pal naast de enge weg. Uiteraard zat daar niks in, en ik peinsde er ook niet over om daar maar 1 hond los te laten, na wat ik vanmiddag Light had zien doen. Ik praatte wat met een jager, die niet schieten kon vanwege een geopereerde blessure, en zich dus als toeschouwer moest tevreden stellen. Hij was ook een hondenman, dan is er altijd iets te praten.
Ze waren klaar met de drift. Op de hele dag, was er 1 varken geschoten. De keiler scheen niet uit de mais te zijn gekomen, hij was wel gewisseld maar dan terug binnen gegaan, waar ik mijn kop over brak hoe dat toch kon met al die honden.
We reden naar de verzamelplaats, het domein, waar we wat broodjes en soep kregen. Ik vertelde en liet de jachtleider zien dat mijn honden gewond waren. De Walen kwamen ook kijken. Er werd geen vergoeding voor dierenartskosten aangeboden.
De jachtbaas meende dat "het wel meeviel", al hing het stuk kaak met de 3 tanden bij Haze los uit haar bek. Die 3 tanden moesten eruit gehaald worden, en zouden verloren zijn. En ik zal maar niet al te episch beschrijven hoe de keel van beide honden eruitzag, maar je snapt het wel.
Op de weg naar huis, bleef ik piekeren hoe het kon dat de keiler niet uit de mais was gekomen. Ik kon niet anders dan de conclusie trekken dat teveel mensen, en teveel honden in een terrein, het spoor vertrappen en alleen maar een hoop verwarring geven, waardoor de honden zich niet kunnen concentreren en het zwijn zich een aantal malen in hoeken kan verstoppen. Want hoe kon het anders, dat de vorige dag in Duitsland, maar 2 van mijn honden, na een half uur geconcentreerd werken, de keiler uit een even groot maisveld er wel uit kregen? En vandaag, ook goede honden van mij, en veel andere honden, waaronder 2 spoorluide brakken en zeker 10 terriers, dit niet lukte?
De jachtbaas zei: ik dacht ik neem zoveel mogelijk honden, hoe meer hoe beter. In theorie, was dat ook zo.
Maar in de praktijk dus niet.
Dit was een belangrijke les die ik uit dit weekend heb geleerd.

Ree (1)

Moeder Vos op muizenjacht

STOP..! Tot hier de klaagzang van doodschietjagers, vossen-, dassen- en hondenbeulen. Nu is het hoogste tijd voor wat wijsheid van Albert Einstein: 'The world will not be destroyed by those who do evil, but by those who watch them without doing anything.'
(De wereld zal niet worden vernietigd door degenen die kwaad doen, maar door degenen die naar hen kijken zonder iets te doen.)

donderdag 9 februari 2017

Reeën koppie aan koppie

Het jagersbrevet en ziekschietjagen en doodschietjagen

Jagersbrevet van toen in 1966 het jachtexamentje nog niet verplicht was

Niet iedereen wil en mag gaan ziekschietjagen en doodschietjagen.
Wil jij jager worden, ook gaan ziekschietjagen en doodschietjagen?
Moet jij eerst 't verplichte jachtcursusje volgen, moet jij eerst slagen
voor 't verplicht examentje wild ziekschietjagen en wild doodschietjagen.

Jij geslaagd voor 't theorie-examentje ziekschietjagen en doodschietjagen,
zo ook geslaagd voor 't praktijkexamentje ziekschietjagen en doodschietjagen,
leerde jij beetje van wat toen ik jonge jongen was oude stropers mij al leerden,
mag ook jij je jachtgeweren, jachtbuksen, jachtmessen en jachtakten aanschaffen,
mag ook jij gaan ziekschietjagen en doodschietjagen op het altijd weerloos wild.

augustus 2015

Reeën koppie aan koppie

Doodschietjagerdood

Doodschietjagerdood, in dit geval een vos, in De Pan van Staatsbosbeheer (1)
Doodschietjagerdood, in dit geval een vos, in De Pan van Staatsbosbeheer (2) Doodschietjagerdood, in dit geval een vos, in De Pan van Staatsbosbeheer (3)

Va Vos kuierde scheem'ringbos uit, struinde grijze akker op, tot ....
'n doodschietjager in hoge houten jachthut hem ving in buksvizier.

Va Vos zag 'n muis, hij kromde z'n rug, bijna was de muis dood dier.
Plots buksknal: de muis gered, de mooie lenteavond en va Vos kapot.

In boswachterij De Pan kleurde weer 'ns akkeraarde vosbloedrood.
't Verhongeren van vossenwelpen doet doodschietjagers geen zeer.

Elke doodschietjager schiet éénmaal voor de laatste keer.
Na alle doden komt onherroepelijk de eigen doodschietjagerdood.

Sterksel, zaterdag 23 mei 2015, de avond voor Pinksteren

Reeën koppie aan koppie

Hazenjacht

Na dit


♪ Dubbelschot op haas

komt dit


♪ Haas ziek geschoten

komt dit


♪ Haas dood

februari 2016

naar Facebook naar YouTube naar Twitter

naar de hoofdpagina van Bolsterturfs natuurnaar Recent van Bolsterturfnaar Stoekennaar Stoekiesnaar Landschapnaar Jachtnaar Bosboeven
naar Schoorsveldnaar Fotoshownaar Videonaar Bolsterturfs Facebooknaar Bolsterturfs Twitternaar Gedichtennaar Over (bolster)turf en Bolsterturf